Malapit na magtapos ang first semester and I'm proud to say that

"I SURVIVED!"

As in. Asin.

Bago pa man pumasok sa UST nung first day, inisip ko talaga kung makakatagal ba ko dun. Pakiramdam ko kasi maoout of place lang tsaka laging walang kasama. Alam niyo yun, college jitters. May ganun pang nalalaman eh no. Lungkot ko nalang talaga nung first day, nawawala kasi ako. Nasa corner na ko papunta sa room 215 na room ko talaga dapat. Tas nung tinanaw ko, akala ko room 213 lang. EH KASI NAMAN MUKHANG 213 YUNG 215! Sino ba namang hindi maliligaw? Anyway, baka may sumagot pa sa tanong ko. Let's continue..

Eh kilala ko na si Mico bago pa magpasukan, (nagpost kasi siya sa TeenTalk. HAHA!) tapos alam ko na rin kung ano itsura niya kasi may picture din siya dun. Edi naghihintay ako dun sa labas ng room (yung tapat ng room 211 ata) tapos dumaan si Mico. Tinignan ko talaga eh, takaw tingin. =))

*Tae, oo nga. Naalala ko tuloy. Sorry, Mico.*

Nakita ko siyang pumasok dun sa dulong room na akala ko 213 kaya hindi ko nalang pinansin, baka hindi ko klasmeyt, mahirap na. Tas andami dami nang dumaan, pumasok, tumakbo, naglakad sa buwan, nag sight seeing, at nagtanong. May nakilala pa ko, pero hindi ko na matandaan yung mukha at pangalan niya. I didn't bother.. kasi sa loob loob ko nagdadasal pa ko na sana makita ko na yung room 215. :))


Sabi nga nila, if all else fails... yada yada yada. Edi sinubukan ko na nga tignan yung huling room dun sa dulo ng hallway. Muntik ko na mabatukan sarili ko kasi ang laki laki nung nakasulat sa taas... ROOM 215! (Syempre, ayoko saktan sarili ko, child abuse yon)


HAAAAAAAAAAY LORD. SALAMAT!

Pagpasok ko, ang taray nung prof. Naalala ko pa yung tingin sakin ni Ma'am *insert her name here nalang kasi nakalimutan ko na*. Nanlambot talaga ko. :P Pagtapos makipag areglo, umupo na ko sa pinakaunang upuan na nakita kong bakante. Gusto ko sana sa likod, o kaya sa may bandang gitna kaso no choice. Ganun talaga pag late. As for me, 30 minutes late sa first day. :P

Yung katabi ko sa left side, mukhang tahimik. Yung sa right naman, nakakatakot. Pangalan ko pa ba? =)) Ang awkward nga nung una eh. Kasi hindi ako makagalaw. I mean, hindi ko sila makausap. Napapanis na laway ko. Buti kinausap ako ni SEPH. Ayun tuloy, nahawa ko sa kabaliwan niya. Si CJ kasi nung una akala namin mataray eh. Nagtuturuan pa kami ni Seph kung sino unang kakausap kay CJ nun kasi nakakatakot talaga siya. Hahaha! :D Pero hindi naman, she's cool. Ang kulit lang din eh. :D

Tas ayun na, dami na nakausap. Puro introductions tsaka maliliit na topics na hindi mo alam kung kaya lang tinanong eh para may mapag-usapan. :D Syempre nagpapakiramdaman pa ang lahat. Baka mamaya may biglang manaksak eh. (Ay, ako lang pala yun). Nagkakilala na rin kami nina Bea, Mico, at Sam. (Wow special mention sila :P Kaway naman dyan!)

Bago pa kasi magpasukan, naghahanap na ko ng future blockmates. Si Bea nakilala ko sa... uhh.. pano nga ba Bea? :)) Binigay ata sakin ni Neslene yung ym ni Bea at yung multiply niya. Hindi ko nalang matandaan kung sino yung unang nagsalita samin. =)) It didn't matter nung mga oras na yun, may kakilala na ko eh! Tas si Sam tsaka si Mico, nakita ko yung posts nila sa TeenTalk. Nagdalawang isip pa kami ni Bea kung kakausapin namin si Mico kasi yung username niya pambabae at akala namin may girlfriend siya (syemps, baka kung ano isipin ng gerl pren niya eh) yun pala wala na, bitter lang talaga si Mico. HAHA! Tas si Sam akala ko nung una babae. Ang emo naman kasi ng username niya dun =)). Ayan, naalala ko pa kung pano ko sila nakilala. Desperadong makahanap ng future classmates eh. :>

Mahabang storya pa kung ikkwento ko kung paano ko KAYO nakilala isa-isa. Papatayin ko na yung blog ko kung gagawin ko yun. Kaya magpapasalamat nalang ako. Wala kang masasandalang malamig na balikat sa 1CA4. Bawat araw na kasama mo sila, masaya. Saan man magpunta, sama-sama. Uuyy, cheesy na! Sos, parang kayo di cheesy no. :)) Ayun, madami atang mawawala next year. Sige lang.. ganyanan pala. HAHA! Joke. Suportado kayo no.

HALA! Nagiging cheesy na yung blog ko. Baka dagain. Toinks! Ang korni ko nanaman. Epekto ba talaga nina Chinny at Rosh toh? (Hi guys!) :)) Ang susunod ko kasing blog eh yung mga memorable na banat ng mga prof natin. Although karamihan eh galing kay Sir Rey, sulit pa rin naman yung iba. Di pa ba tayo nasanay kay Sir. :D

Dito nalang muna. Di pa ko kumakain. Mag blog nalang ulit ako bukas o kaya kung kelan sipagin ulit. Edit ko nalang 'to pag may idadagdag ako. COMMENTS~